And it's you I cannot touch..

θυμάμαι
τα μαλλιά να κολλάνε από την αλμύρα

τα χέρια ιδρωμένα

και μια ζάλη πρωτόγνωρη

απαγορευμένη

δική σου

ευτυχώς όχι δική μας

όλα ειπώθηκαν μάλλον αργά

άσκοπα αν με ρωτήσεις

μα έγινε για ΄σένα.

καμία κακία.

βλακεία περισσότερο.

κρύβονταν όλα στις λέξεις που δεν έλεγες

τα έβλεπα κάθε φορά που σε είχα στην αγκαλιά μου

τα ένιωθα στην ανάσα σου
και προσπαθούσα να κρύψω το κόκκινο που σε λίγο θα ξεχείλιζε από μέσα μου.

It didn't mean a thing

And I remember those dying words you said

And all is lost in a storm

Of something sinister..

σ' αγαπώ να της λες

Είναι μέρες που δε θέλω

να σε βλέπω ή να σε ξέρω

κι είναι νύχτες που φοβάμαι

μακριά σου να κοιμάμαι

groteska-σ'αγαπώ να της λες
μου αρέσουν (:

αλήθεια τώρα, πότε μίλησα(με) τελευταία φορά?

σε μισώ καταβάθος
δεν μπορώ να σ' ακούω να μιλάς
όχι άλλο
μιλάς, μιλάς, μιλάς και τίποτα δεν λες
και βαριέμαι
δεν θέλω να σε βλέπω τα μεσημέρια
να σηκώνεσαι να φεύγεις
θέλω να σηκώνεσαι να φεύγεις νωρίς
όπως έκανες πάντα
δεν θέλω να σε βλέπω
σε μισώ καταβάθος

δες σε τι φάση βρίσκομαι.

σ ε    π ρ ο κ α λ ώ.

θα μπεις μια μέρα μέσα μου
και θα πνιγείς στο κόκκινο
σε φάση, στα αλήθεια,
για πάντα
και τότε θα νιώσω ελεύθερη