there's hope, but not for us

you have stars in your eyes

you make me feel drunk even when I am sober

and I bet you would moan my name beautifully.

but we 'll never find out.

αυτό είμαστε;

Οι σημαντικότερες αποφάσεις έχουν συχνά πολύ βαθιές ρίζες. 

Κάθε επιλογή εμπεριέχει μία παραίτηση από κάτι, 

και κάθε παραίτηση μας κάνει να συνειδητοποιούμε τα όρια και την παροδικότητά μας.

Αν, όπως λέει ο Κούντερα, 

ο τρόμος του θανάτου πηγάζει από την ιδέα ότι το παρελθόν χάνεται, 

τότε η αναβίωση του παρελθόντος προσφέρει ζωτική καθησύχαση. 

Η παροδικότητα αναβάλλεται 

-έστω και για λίγο.

Boy Wolf

"I stopped going to therapy

because I knew my therapist was right

and I wanted to keep being wrong.

I wanted to keep my bad habits

like charms on a bracelet.

I did not want to be brave.

I think I like my brain best

in a bar fight with my heart.

I think I like myself a little broken.

I’m ok if that makes me less loved.

I like poetry better than therapy anyway.

The poems never judge me

for healing wrong."

-Clementine von Radics

...και θάβονται, βιάζονται οι ανθρώπινες φωνές

η σιωπή σου με τραβάει κάτω

δεν σε νοιάζει πως είμαι τώρα

τίποτα

και αναρωτιέμαι

πόσες φορές μπορώ να πεθάνω μέχρι ν' αρχίσω να σκοτώνω;

το πρόβλημα με ανθρώπους σαν εμάς

είναι ότι δεν πεθαίνουμε κανονικά

έπρεπε να υπάρχει κάτι και για 'μας

άλλοι χάθηκαν, 

άλλους τους κράτησε 

για πάντα το φεγγάρι

οι φίλοι μου
ζούσαν σαν σε όνειρο. 
έρχονταν σε ώρες ακατάστατες 
με δάκρυα στα μάτια και μπουκάλια στα χέρια. 
τη νύχτα είχαν πάντα κάτι συναρπαστικό να πουν, θυμάσαι;
τους κοίταζα στα μάτια και τους φιλούσα
τους φιλούσα για όλα τα χρόνια που θα περάσουν
για όλα τα όνειρα που θα ξεψυχήσουν
για όλες τις αγάπες που πεθαίνουν.
με μεταμόρφωναν σε ήρωα και μου φιλούσαν τα μαλλιά. 
αγαπούσαν σαν τις νύχτες του χειμώνα
και πέθαιναν ξαφνικά, απροειδοποίητα.
















δεν υπάρχει τίποτα μονιμότερο από το "προσωρινό"

let me straddle your mind

μάτια μου,

αν δεν φαντάζεσαι φωτιές,

με κάρβουνα μην παίζεις.