αυτό είμαστε;

Οι σημαντικότερες αποφάσεις έχουν συχνά πολύ βαθιές ρίζες. 

Κάθε επιλογή εμπεριέχει μία παραίτηση από κάτι, 

και κάθε παραίτηση μας κάνει να συνειδητοποιούμε τα όρια και την παροδικότητά μας.

Αν, όπως λέει ο Κούντερα, 

ο τρόμος του θανάτου πηγάζει από την ιδέα ότι το παρελθόν χάνεται, 

τότε η αναβίωση του παρελθόντος προσφέρει ζωτική καθησύχαση. 

Η παροδικότητα αναβάλλεται 

-έστω και για λίγο.

Ποια είναι η σφραγίδα της απελευθέρωσης;

Ακριβώς όπως τα κόκαλα, η σάρκα, τα σπλάχνα και τα αγγεία περικλείονται μέσα στο δέρμα, που κάνει τη θέα του ανθρώπου ανεκτή, έτσι και οι ταραχές και τα πάθη της ψυχής είναι τυλιγμένα στη ματαιοδοξία. 
Αυτή είναι το δέρμα της ψυχής.

Όταν έκλαψε ο Νίτσε