..isn't supposed to be this way

this crime of love holds you here

sting burn steal learn

don't turn your back on my heart

there's a boy and a girl

..who know all the wrong words

And it's you I cannot touch..

θυμάμαι
τα μαλλιά να κολλάνε από την αλμύρα

τα χέρια ιδρωμένα

και μια ζάλη πρωτόγνωρη

απαγορευμένη

δική σου

ευτυχώς όχι δική μας

όλα ειπώθηκαν μάλλον αργά

άσκοπα αν με ρωτήσεις

μα έγινε για ΄σένα.

καμία κακία.

βλακεία περισσότερο.

κρύβονταν όλα στις λέξεις που δεν έλεγες

τα έβλεπα κάθε φορά που σε είχα στην αγκαλιά μου

τα ένιωθα στην ανάσα σου
και προσπαθούσα να κρύψω το κόκκινο που σε λίγο θα ξεχείλιζε από μέσα μου.

It didn't mean a thing

And I remember those dying words you said

And all is lost in a storm

Of something sinister..

σ' αγαπώ να της λες

Είναι μέρες που δε θέλω

να σε βλέπω ή να σε ξέρω

κι είναι νύχτες που φοβάμαι

μακριά σου να κοιμάμαι

groteska-σ'αγαπώ να της λες
μου αρέσουν (:

humility and love

ο ουρανός όταν θα γίνει μαύρος
θα μπορώ να σε δω
δεν θέλω πια να ψάχνω λόγους να μας κατηγορήσω
δεν θέλω ούτε ένα νεύμα, μια λέξη
μου αρκεί να με αφήσεις να πλησιάσω αρκετά ώστε να μπορώ να σε μυρίσω.

"Ήρθες όταν εγώ δεν σε περίμενα.
Σαν κάθε νύχτα.
Καίοντας την ανάμνηση πικρών θανάτων."

κάποιοι στίχοι γράφτηκαν για σένα
στο είχα πει ένα βράδυ
εσύ δεν είχες απαντήσει
αλλά εγώ νομίζω ότι σου άρεσε να στους αφιερώνω.
αναρωτιόμουν τι έκφραση έπαιρνες
φοβόμουν, ντρεπόμουν
μα όλοι οι ποιητές έγραφαν για 'σένα!
δεν άντεχα  να μην το ξέρεις.

θα σου έγραφα ένα γράμμα αν μπορούσα.
όμως θα με έλεγες δειλή και θα είχες δίκιο.

Recognise me

I can't hold this day

Anymore

I still have the scars But the knife is gone

"ίσως απλά να αγαπάμε τον πόθο

και όχι το αντικείμενο του πόθου"

δεν σε ξέρω και μάλλον δεν υπάρχει τρόπος να σε μάθω

μα ό,τι νιώθω υπάρχει

μακάρι να μπορούσες να νιώσεις τα μισά

Dream Made Real

Όταν ένα τραγούδι τα λέει όλα

Πόσο πιο επίκαιρο θα μπορούσε να είναι?

Federico Garcia Lorca

Του ταύρου ο Πικάσο ρουθούνιζε βαριά
και στα κουβέλια τότε σάπιζε το μέλι
τραβέρσο ανάποδο, πορεία προς το βοριά
τράβα μπροστά, ξοπίσω εμείς και μη σε μέλει 

Ελίζες

Σε σκέφτομαι να γελάς, να βγάζεις λουλούδια από τα χέρια, να τα προσφέρεις
να εμφανίζεις σκιουράκια από τα μανίκια και ουράνια τόξα πίσω σου.


Παραξενεύτηκα που έβαλες χρώματα στον τοίχο
έβαλες και στολίδια και χαμόγελα
και 'γω τα κοιτάζω κάθε πρωί προσπαθώντας να αποφασίσω αν ταιριάζουν εδώ μέσα
Κανείς δεν τόλμησε να αλλάξει το χρώμα που κρατούσε. Μόνο εσύ
νομίζω το έκανες επίτηδες, ευτυχώς που το έκανες
ξέρεις, το βλέπω και νιώθω διαφορετικά...
περίεργα διαφορετικά, σαν όμορφα..
σαν να χαζεύουμε ισπανικές ταινίες =)

It hurts to face it

ζει μέσα μου κάτι που κρατάει τα μάτια ανοιχτά και την ψυχή σβησμένη
κουράστηκα να ψάχνω τα λόγια
όταν δεν υπάρχει τίποτα, δεν υπάρχει και τίποτα να δικαιολογήσεις
απλή λογική, δεν ξέρω γιατί  μας διαφεύγει
σκέφτομαι αυτό που κάποτε πίστευα τόσο δυνατά
τελικά δεν είμαστε το ίδιο τυχεροί
βλέπω πώς το κόκκινο αλλάζει τόνους καθώς κυλά
και πώς το μαύρο μένει το ίδιο
ναι, δεν είμαστε το ίδιο τυχεροί

δεν υποθέτω τίποτα πια,
θα παρακολουθώ πάντα από απόσταση, να ξέρεις

How does it feel without your drugs?

προσπαθώ να διώξω το μίσος
μα αυτό συνεχίζει να φωλιάζει μέσα μου
όπου βρίσκει κενό χώρο, παντού
εκεί που πριν
υπήρχαν φλόγες.

Καλό μας Δεκέμβρη
(με κρύο και χαρά)

We as well are nothing but trouble

I long to be with
God on his mind and behind her laughter
Circle the block, come back and tell me
You took the words he painted by heart
Right out of my hand

veins

Thank God I've finally got you here..

 

Now I hold you..

and I was dying of thirst and I wasn't growing old

*βάλε χρώμα στη ζωή σου!

*δεν θέλω καινούργια πράγματα στη ζωή μου..

άφησα μόνο εσένα να μπεις, 

υποθέτωντας πως δεν θα ερχόσουν με τα χρώματά σου

μα τώρα όλα έχουν μια λιλά απόχρωση.

.

πάντα απορούσα, δεν στο κρύβω, με την ικανότητά σου να διαβάζεις τις σκέψεις.

θυμάμαι που μούτρωνα σαν μικρό παιδί και 'συ γελούσες.

Τα σκεπάσματα είναι κρύα
κοιταζόμαστε βουβά
ό.τι απόμεινε απ' την ευτυχία
ξεψυχάει στα σκοτεινά
όταν θα κοπάσει ο πόθος
και η νύχτα δε θ' αργεί
η ζωή θα είναι μόχθος
κι η αγάπη συντριβή

But it was only fantasy..

Hey you, out there in the cold
Getting lonely, getting old
Can you feel me?
Hey you, standing in the aisles
With itchy feet and fading smiles
Can you feel me?
Hey you, dont help them to bury the light
Don't give in without a fight.

Hey you, out there on your own
Sitting naked by the phone
Would you touch me?
Hey you, with you ear against the wall
Waiting for someone to call out
Would you touch me?
Hey you, would you help me to carry the stone?
Open your heart, I'm coming home.

But it was only fantasy.
The wall was too high,
As you can see.
No matter how he tried,
He could not break free.
And the worms ate into his brain.

Hey you, standing in the road
always doing what you're told,
Can you help me?
Hey you, out there beyond the wall,
Breaking bottles in the hall,
Can you help me?
Hey you, don't tell me there's no hope at all
Together we stand, divided we fall.