There's a look on your face I would like to knock out See the sin in your grin and the shape of your mouth All I want is to see you in terrible pain Though we won't ever meet I remember your name Can't believe you were once just like anyone else then you grew and became like the devil himself Pray to God I think of a nice thing to say But I don't think I can so fuck you anyway You`re a scum, you`re a scum and I hope that you know That the cracks in your smile are beginning to show Now the world needs to see that it's time you should go There's no light in your eyes and your brain is too slow Can't believe you were once just like anyone else then you grew and became like the devil himself Pray to God I can think of a nice thing to say But I don't think I can so fuck you anyway Bet you sleep like a child with your thumb in your mouth I could creep up beside put a gun in your mouth makes me sick when I hear all the shit that you say so much crap coming out it must take you all day There's a space kept in hell with your name on the seat With a spike in the chair just to make it complete When you look at yourself do you see what I see If you do why the fuck are you looking at me There's a time for us all and I think yours has been Can you please hurry up cos I find you obscene We can't wait for the day that you're never around When that face isn't here and you rot underground Can't believe you were once just like anyone else Then you grew and became like the devil himself Pray to god I can think of a nice thing to say But I don't think I can so fuck you anyway So fuck you anyway
feel
Δευτέρα 16 Μαΐου 2011
Archive - Fuck You
Σάββατο 14 Μαΐου 2011
As I sit alone
Φοβάμαι.
Νιώθω πως απογοητεύω τους ανθρώπους γύρω μου..
Αυτούς που με στηρίζουν, που με αγαπούν, που νοιάζονται..
Ακόμα κι αυτούς που αδιαφορούν και φεύγουν.
Απογοητεύω και 'μένα.
Φοβάμαι πως δεν προσπαθώ αρκετά.
Όχι όσο χρειάζεται, όχι όσο μπορώ, όχι όσο θα ήθελα.
Παίζω κρυφτό με τις ευθύνες μου όπως τότε, που έκανα πως ξεχνάω.
Αφήνω τις υποχρεώσεις για ένα αύριο που ποτέ δεν έρχεται.
Έρχεται όμως το χθες και μετανιώνω και μισώ τον εαυτό μου.
Μα είναι πολύ αργά και δε μπορώ παρά να περιμένω να περάσει κι αυτό..
Φοβάμαι την αποτυχία.
Φοβάμαι και την αντίδραση των άλλων στη θέα της αποτυχίας μου.
Υπάρχει άγχος, πάντα υπάρχει, χωρίς όμως να λειτουργεί παρακινητικά..
-τί κάνω λάθος αλήθεια?-
Είναι εδώ και το μόνο που κάνει είναι να μου δημιουργεί την επιθυμία και τη λαχτάρα του ύπνου.
Θέλω απλά έναν ύπνο ήσυχο, βαθύ, (αιώνιο)
Τραβάω τη νύχτα απ' τα μαλλιά για να μη φύγει.
Να μη ξημερώσει.
Μα απ' την άλλη τη διώχνω και της φωνάζω να μην ξανάρθει.
Θέλω να ελπίζω σε άλλες, καλύτερες, ομορφότερες.. Γαλήνιες..
Μα δεν ξέρω αν πρέπει.
Ίσως πάψει να δύει ο ήλιος. Να είμαστε αναγκασμένοι να δουλεύουμε ασταμάτητα χωρίς την προσμονή της όψης του φεγγαριού για να σημάνει προσωρινή χαλάρωση.
Δεν ξέρω..
Φοβάμαι πως όλα είναι πιθανά...
Νιώθω πως απογοητεύω τους ανθρώπους γύρω μου..
Αυτούς που με στηρίζουν, που με αγαπούν, που νοιάζονται..
Ακόμα κι αυτούς που αδιαφορούν και φεύγουν.
Απογοητεύω και 'μένα.
Φοβάμαι πως δεν προσπαθώ αρκετά.
Όχι όσο χρειάζεται, όχι όσο μπορώ, όχι όσο θα ήθελα.
Παίζω κρυφτό με τις ευθύνες μου όπως τότε, που έκανα πως ξεχνάω.
Αφήνω τις υποχρεώσεις για ένα αύριο που ποτέ δεν έρχεται.
Έρχεται όμως το χθες και μετανιώνω και μισώ τον εαυτό μου.
Μα είναι πολύ αργά και δε μπορώ παρά να περιμένω να περάσει κι αυτό..
Φοβάμαι την αποτυχία.
Φοβάμαι και την αντίδραση των άλλων στη θέα της αποτυχίας μου.
Υπάρχει άγχος, πάντα υπάρχει, χωρίς όμως να λειτουργεί παρακινητικά..
-τί κάνω λάθος αλήθεια?-
Είναι εδώ και το μόνο που κάνει είναι να μου δημιουργεί την επιθυμία και τη λαχτάρα του ύπνου.
να κοιμηθώ για να μη βλέπω
να κοιμηθώ για να μην ακούω
να κοιμηθώ για να πάψω να σκέφτομαι
με μία συμφωνία όμως: δε θέλω όνειρα αυτη τη φορά.Θέλω απλά έναν ύπνο ήσυχο, βαθύ, (αιώνιο)
Τραβάω τη νύχτα απ' τα μαλλιά για να μη φύγει.
Να μη ξημερώσει.
Μα απ' την άλλη τη διώχνω και της φωνάζω να μην ξανάρθει.
Θέλω να ελπίζω σε άλλες, καλύτερες, ομορφότερες.. Γαλήνιες..
Μα δεν ξέρω αν πρέπει.
Ίσως πάψει να δύει ο ήλιος. Να είμαστε αναγκασμένοι να δουλεύουμε ασταμάτητα χωρίς την προσμονή της όψης του φεγγαριού για να σημάνει προσωρινή χαλάρωση.
Δεν ξέρω..
Φοβάμαι πως όλα είναι πιθανά...
Δευτέρα 9 Μαΐου 2011
2 + 2 = 5
Don't question my authority or put me in the box
Παρασκευή 6 Μαΐου 2011
no title
Πέμπτη 5 Μαΐου 2011
πριν σε γνωρίσω
Πριν σε γνωρίσω τίποτα δεν ήταν δικό μου:
Όλο βωλόδερνα στους δρόμους:
τίποτα αξία κι όνομα δεν είχε:
έλπιζε ο κόσμος στον αέρα.
έλπιζε ο κόσμος στον αέρα.
Είχα γνωρίσει σταχτερά σαλόνια,
τούνελ κατοικημένα απ' το φεγγάρι,
στέγαστρα άπονα που αποχαιρετιόνταν,
ερωτήσεις που επέμεναν στην άμμο.
Βουβά ήταν όλα, πεθαμένα κι άδεια,
πεσμένα, ξεπεσμένα κι αφημένα,
ήταν αναλλοτρίωτα όλα ξένα,
όλα ήταν κανενός κι όλα των άλλων,
ώσπου η φτώχεια σου κι ώσπου η ομορφιά σου
γεμίσαν το φθινόπωρο με δώρα.
Ετικέτες
ποίηση,
Pablo Neruda
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
