σταμάτα να μου γαμάς την καθημερινότητα

σταμάτα να καταστρέφεις ό,τι παιδικότητα μου έχει απομείνει

σταμάτα να με σταματάς

                                                                                     

                                                                                               ευχαριστήθηκες τώρα?

1984

"Μη φανταστείς πως θα σωθείς, Γουίνστον, όσο κι αν μας παραδοθείς ολοκληρωτικά. Δεν γλιτώνει κανείς άπαξ και λοξοδρόμησε. Ακόμα κι αν αποφασίσουμε να σ' αφήσουμε να ζήσεις ως το φυσικό σου όριο, πάλι δεν θα γίτωνες ποτέ από μας..Ό,τι σου συμβαίνει εδώ, θα σε σημαδέψει για πάντα. Θα σε συντρίψουμε ως το σημείο απ' όπου δεν υπάρχει γυρισμός. Δεν θα γιατρευτείς ποτέ από αυτό που θα πάθεις, ακόμα κι αν ζήσεις χίλια χρόνια. Ποτέ ξανά δεν θα είσαι ικανός να νιώσεις οποιοδήποτε ανθρώπινο αίσθημα. Το καθετί θα νεκρώσει μέσα σου. Ποτέ ξανά δεν θα είσαι ικανός για αγάπη, φιλία, χαρά της ζωής, γέλιο, περιέργεια, θάρρος, τιμιότητα. Θα είσαι κούφιος. Θα σε στύψουμε ώσπου να αδειάσεις κι έπειτα θα σε γεμίσουμε με τους εαυτούς μας."

            Ο Ο'Μπράιεν σήκωσε τα δάχτυλα του αριστερού χεριού του, κρύβοντας τον αντίχειρα.

"Είναι πέντε δάχτυλα εδώ. Βλέπεις πέντε δάχτυλα;"

"Ναι!"

Και πραγματικά τα είδε.. Υπήρξε μια στιγμή -δεν ήξερε πόσο, ίσως λίγα δευτερόλεπτα- απόλυτης σιγουριάς, όπου, κάθε καινούργια υποβολή του Ο'Μπράιεν γέμιζε ένα κενό διάστημα και γινόταν απόλυτη αλήθεια, και όπου δύο και δύο μπορούσαν να κάνουν τρία, ή και πέντε αν χρειαζόταν.

...

nebel

Ich stehe eng umschlungen

Ein Fleischgemisch so reich an Tagen

Wo das Meer das Land beruhrt

Will ich dir die Wahrheit sagen

Doch meine Worte der Wind

Wo das Meer zu Ende ist

Halte ich zitternd deine Hand

Und hat dich auf die Stirn gekusst

Ich trage den Abend in der Brust

Und weisse dass ich verleben muss

Ich lege den Kopf in deinen Schoss

Und bitte einen letzten Kuss

Und dann hast du mich gekusst

Wo das Meer zu Ende ist

Meine Lippen schwach und blass

Und deine Augen Werden nass

Der letzte Kuss ist so lang her

Der letzte Kuss

Du errinerst dich nicht mehr

                                                                                                 Ohne dich zaehle ich die Stunden

                                                                                     Ohne dich kann ich nicht sein :$

:)

Χρώματα τη συνοδεύουν

μουσική.                                                                                 

                                                                                                no colours anymore

                                                                                              i want them to turn black

           γελάει, σκέφτεται,                                                    

                ελπίζει,

                             ονειρεύεται

       Ακούω τη φωνή της στον ύπνο μου

   σιγοτραγουδάει

make me sad 

make me sleep

make me question

give me things that 

can calm this depression

της χαμογελάω

       Πώς να προσδιορίσεις την ευτυχία;

με κάποιο τρόπο σε πείθει πως όλα τα μπορεις..

                              

              Πιστεύει.Υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι;

                     Δέχεται λοιπόν τη ζωη.

                                   Στις φλόγες χορεύει, η μικρή μου σαρκική φωτιά..

Στην αγκαλιά της, όλος ο κόσμος ζωντανός,

                                    ανάμεσα στα νεκρά άστρα..

Μέρες ζεστές, κόκκινες.

She is warm like fire

Θαλπωρή

Αγάπη

Αθωότητα

You make me                 

feel stronger   

...              

πιάσε το χέρι της, καίει

πάντα καίει...

η φλόγα που είναι μέσα της

και θέλει να βγει..

Κάποτε μου είπε :                   η ελευθερία σου είναι

                                                που δεν μπορεί κανείς

                                                να μπει στο μυαλό σου

           και χαμογέλασε..

              Πώς μπορείς να προσδιορίσεις την ελευθερία;

με κάποιο τρόπο σε πείθει πως όλα τα μπορείς..

                Ελευθερία μου, λοιπόν

είσαι εσύ.

Διάβασα και ξαναδιάβασα :

                    Αν υπήρχαν 

                        χορδές από συρματόπλεγμα,

                       θα έπαιζα κιθάρα

                       νύχτες ολόκληρες,

                       μέχρι οι στίχοι σου

                      να μπουν στο αίμα μου.

"Τί θες να πεις με αυτές τις λέξεις;"

"Τίποτα.Μονάχα αυτό που λένε οι λέξεις."

"Και γιατί συρματόπλεγμα;"

"Για να ματώσουν τα δάχτυλα!"

"Ναι, αλλά γιατί...;"

"Σςςς..Σ'αγαπώ."

"Και γω.."

"Τότε μη ρωτάς βλακείες."

"Θα γράψεις και για μένα ένα...;"

                         Άδεισα.

                        Επιτέλους έχω

                        χώρο για σένα.